İstatistik: K. Doğu Asya’nın 3. çeyrek PVC ihracatı azaldı, AD belirsizliği 4. çeyrek görünümünü gölgeliyor

ChemOrbis İstatistik Sihirbazı’ndan elde edilen verilere göre, Kuzeydoğu Asya’nın önde gelen PVC tedarikçisi ülkeler 2024’ün 3. çeyreğinde ihracat hacimlerinde düşüşler gördü. Çin, Güney Kore ve Tayvan, hem 2024’ün 2. çeyreğine hem de 2023’ün 3. çeyreğine kıyasla daha düşük satışlar bildirdi. Japonya ise yıllık bazdaki düşüşe rağmen çeyrek bazında kayda değer bir artışla bu eğilimi tersini gösterdi. Bu arada, Hindistan’ın kısa süre önce açıkladığı geçici antidamping (AD) vergileri bu tedarikçiler için 4. çeyreğe istinaden ticaret dinamikleri üzerinde belirsizlik yaratıyor.

2024 3. Çeyrek Performansı: Kuzeydoğu Asya’dan ihracatta düşüş

Çin, 2024 yılının 3. çeyreğinde 660.000 ton ile Kuzeydoğu Asya’nın PVC ihracatına liderlik etti; ancak yüklemeler 2. çeyreğe kıyasla %6, yıllık bazda ise %8 düştü. Güney Kore’nin ihracatı çeyrek bazında %5 ve yıllık bazda %6 düşüşle 144.000 tona gerilerken, Tayvan %9 ve %13’lük keskin düşüşlerle 292.750 tonihracat gerçekleştirdi.

Japonya, yıllık bazda %7’lik düşüşe rağmen çeyrek dönem ihracatını %32 artırarak 164.080 tona çıkaran bir istisna oldu.

Hindistan: Kuzeydoğu Asya menşeli PVC’nin halen en büyük alıcısı, ancak hacimler düştü

Hindistan, 2024 yılının 3. çeyreğinde Kuzeydoğu Asya menşeli PVC’nin en büyük alıcısı konumunu korudu ve ihracatta önemli bir paya sahip oldu. Ancak, Hint alıcıların AD soruşturmasının zaman çizelgesi ve potansiyel etkilerine ilişkin belirsizlik nedeniyle temkinli bir duruş sergilemesiyle, Güney Kore hariç başlıca tedarikçilerden yapılan ithalat hacimleri bir önceki yıla kıyasla düşüş gösterdi.

Çin, 3. çeyrek döneminde Hindistan’a 330.000 ton S-PVC ihraç ederek toplam ihracatının %52’sini oluşturdu. Bu tonaj, yıllık bazda %7,3’lük bir düşüşe işaret etti. Tayvan, 3. çeyrek döneminde Hindistan’a yıllık bazda %6’lık bir düşüşle 116.000 ton PVC sattı ve bu miktar toplam ihracatının %40’ını oluşturdu. Japonya, Hindistan’a 104.000 ton PVC ihraç ederek toplam ihracatının %63’ünü gerçekleştirdi. Bu tonaj, yıllık bazda %20 gibi keskin bir düşüşe işaret etti. Güney Kore ise yıllık bazda %9’luk bir artışla öne çıktı ve Hindistan’a 85.000 ton PVC ihraç ederek toplam ihracatının %59’unu gerçekleştirdi.

Hindistan’a ciddi şekilde bağımlı olan K. Doğu Asyalı tedarikçiler AD riskleriyle karşı karşıya

Kuzeydoğu Asya’nın PVC ihracatının yarısından fazlası Hindistan’a yapıldığından, Hindistan’ın önerdiği yaklaşan antidamping vergileri (AD) bölgedeki tedarikçileri istikrarsız bir pozisyona soktu.

Ticaret Tedbirleri Genel Müdürlüğü (TMGD) Çin, Japonya, Güney Kore, Tayvan, Tayland, Endonezya ve ABD’den yapılan ithalatı hedef alan 25-339$/ton arasında değişen geçici AD vergi oranları önerdi. Çin’in PVC ihracatının %50’sinden fazlası Hindistan’a yapıldığından, halihazırda arz fazlası ve kapasite artışlarını yöneten Çinli üreticiler bu durumdan en fazla etkilenenaktörler olabilir.

Hindistan’a olan bu yoğun bağımlılık, önerilen AD (antidamping) vergilerinin etkilerini hafifletmek için Kuzeydoğu Asya’daki tedarikçilerin alternatif pazarları keşfetmesi veya stratejilerini yeniden düzenlemesi gerektiğini vurguluyor.

4. çeyrek ve sonrasına bakış

Hindistan Ticaret Bakanlığı, AD (Antidamping) soruşturması için sözlü duruşma tarihini 4 Aralık 2024’e erteledi. İhracatçılar, AD vergisi için 28 Kasım 2024 olarak önerilen uygulama tarihinden önce PVC yüklemelerini yetiştirmek amacıyla zamanla yarışıyor. Bu tarihten sonra gecikmiş yüklemelere geriye dönük olarak vergi uygulanabilir. Raporlar, bazı Hint alıcıların, yolda olan siparişleri iptal ettiğini veya fiyatları yeniden müzakere ettiğini gösteriyor. Bu durum piyasadaki huzursuzluğu yansıtıyor.

Örneğin, Ekim ayında Çin’in Hindistan’a S-PVC ihracatı, Eylül ayına kıyasla %32’lik ciddi bir düşüşle 104.000 tona gerilerken, Güney Kore aylık bazda %3’lük bir düşüş kaydetti.

Kuzeydoğu Asyalı tedarikçiler potansiyel AD vergilerinin etkilerine hazırlanırken, Güneydoğu Asya, Afrika ve Orta Doğu gibi alternatif pazarlar kilit hedefler olarak ortaya çıkabilir. Ancak bu bölgeler, nispeten daha küçük pazar payları ve yurtiçi arz-talep dinamikleri göz önüne alındığında, Hindistan’dan dönecek hacimleri hazmetmekte zorlanabilir.

Dahası, bu ikincil pazarlarda artan rekabet fiyatlar üzerinde aşağı yönlü baskı oluşturabilir ve zaten yüksek olan üretim maliyetleri ve bölgedeki arz fazlasıyla boğuşan ihracatçıları daha da zorlayabilir.

Hindistan’ın AD kararlarının kesin sonuçları belirsizliğini korurken, Kuzeydoğu Asyalı PVC tedarikçileri değişen ticaret ortamına önemli bir uyumlanma dönemiyle karşı karşıya.