Avrupa PVC piyasaları, marj baskısı devam ederken Mart için zam denemelerine hazırlanıyor

Avrupalı PVC oyuncuları, Şubat ayı pazarlıklarını büyük ölçüde stabil ve hafif artış yönlü seviyelerde tamamladıktan sonra odağını Mart ayına kaydırdı. Üreticilerin, Mart etilen kontratında öngörülen artış doğrultusunda yeni zamları test etmesi bekleniyor, ancak zayıf talep dinamikleri ve hacimleri korumak için süregelen rekabet, olası bir yukarı yönlü hareketin kapsamını sınırlayacaktır.

Agresif spot rekabet ortamında Şubat ayı sınırlı artışlarla kapandı

Hem İtalya hem de Kuzeybatı Avrupa’da, Şubat ayındaki işlemlerin çoğu, stabil eğilim ve çoğunlukla 5 €/ton’luk mütevazı artışlarla sonuçlandı. 7,5-10 €/ton’luk daha yüksek artışlar ise yalnızca izole durumlarda gerçekleşti; zira üreticiler, zayıf tüketim ve bol tedarik karşısında marjlarını toparlamakta güçlük çekti.

Artan satış baskısı, bazı bölgesel tedarikçilerin ay boyunca agresif seviyelerde ek spot hacimler sunmasına yol açtı. İtalya’da, K67 için spot işlemler €800/ton FD eşiğinin oldukça altında gerçekleştirildi; Orta ve Doğu Avrupa’nın bazı bölgelerinde, Polonya dahil olmak üzere, spot seviyeler €750/ton’a kadar ve bazı durumlarda bu seviyenin de altına indi. Bu işlemler, piyasanın daha geniş çaplı koşullarını temsil etmedikleri için resmi endekslere yansımadı.

Birçok piyasa katılımcısı, agresif spot faaliyetleri nakit ihtiyacı ve Asya’dan yeni ithalat alımlarını caydırma çabalarına bağladı. Özellikle bazı alıcılar, Asya ithalat seviyeleriyle başa baş—hatta altına—fiyatlardan ek hacimler temin ederek, ortalama alım maliyetlerini düşürdü.

Bölgede dağınık üretime dayalı belirsizlikler ve yaklaşan bakım duruşlarına rağmen, zayıf talep ortamında tedarik genel olarak yeterli olarak tanımlandı. Bazı üreticiler, özellikle kanalizasyon boruları gibi daha rekabetçi segmentlerde hacimleri savunmak amacıyla stabil seviyelere veya küçük indirimlere razı oldu; buna karşın, basınçlı boru ve belli profil uygulamaları ise nispeten daha dirençli performans gösterdi.

Asya fiyatlarındaki artışla ithalat açığı daralıyor

İthalat dinamikleri Şubat ayında daha da evrildi. Asya’daki yurtiçi piyasaların yükselmesi, Nisan-Mayıs yüklemeleri için ihracat tekliflerinin Avrupa’ya arbitraj aralığını daraltacak şekilde artmasını sağladı. İtalya’ya yeni Güney Kore K67 teklifleri €740-750/ton DDP seviyelerinde rapor edilirken, ay başında €700/ton DDP’den kayda değer bir işlem gerçekleştirildi. Meksika PVC teklifleri de yaklaşık €20/ton arttı.

Bu arada, bazı alıcılar önceden temin edilen Asya mallarının Mayıs’a kadar gelmeye devam edeceğini ve bu nedenle yeni alımlar için iştahlarının sınırlı olduğunu belirtti. İthalat İtalya, İspanya ve Polonya’da hâlâ mevcut olsa da, birçok kaynak Asya malının rekabetçiliğinin önceki aylara kıyasla azaldığı konusunda hemfikir.

Piyasa katılımcıları, Asya menşeli PVC’ye yönelik potansiyel AB ticaret tedbirlerini izlemeye devam ediyor; tartışmaların antidamping vergilerinin ötesinde olası korunma mekanizmalarını da kapsayacak şekilde genişlediği ve bu mekanizmaların daha hızlı uygulanabileceği bildiriliyor. Ancak şu an için somut bir önlem açıklanmış değil ve alıcılar endişelenmekten çok temkinli davranıyor.

Güçlenen global sinyallerine rağmen ihracat sönük kalıyor

Avrupa ihracat faaliyetleri Şubat ayında da zayıf kaldı; bu, düşük netback seviyeleri ve elverişsiz döviz kuru nedeniyle sınırlıydı. Bazı tedarikçiler, getirilerin Türkiye’ye kıyasla nispeten daha cazip olarak nitelendirildiği Kuzey Afrika’ya küçük ama düzenli satışlarını sürdürdü, ancak hacimler sınırlıydı.

Birkaç üretici, global PVC piyasalarındaki yukarı yönlü eğilimin devam etmesi halinde ihracat satışlarını artırmayı ve işletim oranlarını buna göre ayarlamayı değerlendirebileceklerini ifade etti. Ancak çoğu, anlamlı bir marj rahatlaması için dış pazarlara bel bağlamanın henüz erken olduğu görüşünde birleşti.

Mart görünümü: C2 artışı piyasa direncini test edecek

Dikkatler şimdi, genel kanıya göre €20-40/ton daha yüksek seviyeden sonuçlanması beklenen Mart ayı etilen kontratına çevrilmiş durumda. Bu beklenen maliyet artışı, gelecek ay PVC üreticilerinden güçlenen fiyatlandırma politikalarını destekleyecek.

İlk zam taleplerinin, potansiyel monomer artışının en az %50’sini yansıtması öngörülüyor; bazı tedarikçiler ise, sıkışan marjlarını telafi etmek için tüm etilen artışını karşı teklif olarak yansıtmayı deneyebilir. Nitekim, bazı üreticiler ayı, etilen artışının yarısından fazlasını hedefleyen taleplerle açmayı planladıklarına dair ipucu verdi; bu da pazarlıklar sırasında sonraki revizyonlara alan bırakıyor.

Ancak, herhangi bir artışın absorbe edilebilirliği, doğrudan talebe bağlı olacak. İşleyiciler, stoklarının genel olarak rahat olduğunu, sipariş girişlerinin ise sönük kaldığını belirtiyor; Batı Avrupa’da yaşanan yoğun yağışlar ve yılın başında Orta ve Doğu Avrupa’nın bazı bölgelerinde görülen sert kış koşulları nedeniyle inşaat faaliyetleri hâlâ zayıf seyrediyor. Havanın düzelmesi ve yüksek sezonun yaklaşması belli bir destek sağlayabilir; fakat çoğu oyuncu tüketimde keskin bir toparlanma öngörmüyor.

Birçok alıcı, önceden rezerve edilen Asya mallarının hâlâ teslim edilmeyi beklediği bu dönemde, etilen artışının yarısından fazlasını aşan zam taleplerine direnç göstereceğini şimdiden bildirdi. “Üreticiler sadece ithalatı engellemeye değil, yapısal maliyet-verimlilik problemlerini çözmeye odaklanmalı,” dedi bir işleyici.

Yapısal belirsizlikler temkinli havayı artırıyor

Kısa vadeli fiyat dinamiklerinin ötesinde, yapısal belirsizlikler havayı şekillendirmeye devam ediyor. Vynova’nın Hollanda’daki Beek tesisinin iflas işlemlerine yöneldiğine dair haberler ayrı bir belirsizlik katmanı ekledi; ancak daha geniş çaplı tedarik üzerindeki etkisi şimdilik sınırlı kaldı. Diğer taraftan, önümüzdeki aylarda planlı bakım duruşları ve bazı üreticilerin operasyonel durumu hakkındaki süregelen sorular dikkatle izleniyor; yine de bunlar henüz somut bir sıkışıklığa yol açmadı.

Bu tablo karşısında Mart ayı, maliyet tarafından güçlenen bir tabloyla açılacak gibi görünüyor. Ancak, talep toparlanmasının kırılgan seyretmesi ve rekabetin—hem Avrupa içi hem ithalat—yoğunluğunu koruması, fiyat artışlarının sıkı bir incelemeyle karşılaşmasına neden olacak. Önceki aylarda olduğu gibi, marj toparlama çabaları ile piyasa temel dinamikleri arasındaki denge, Avrupa PVC’sinin gevşek bir dengeden çıkıp çıkamayacağını ya da dar ve tartışmalı bir aralıkta kalıp kalmayacağını belirleyecek.