Avrupa PVC piyasasında, Asya'dan ithal tekliflerin geri dönmesiyle arbitraj penceresi yeniden açıldı

Avrupa PVC piyasası Mayıs ayının başlarında yeni bir aşamaya giriyor; rekabetçi fiyatlı Asya malları, geçici bir duraklamanın ardından tekrar ortaya çıkmaya başladı ve üreticiler Nisan artışlarını sağlamlaştırmaya çalışırken havayı şekillendiriyor. Lojistik aksaklıklar ve azalan arbitraj nedeniyle ithalat baskısının sınırlı olduğu bir dönemin ardından, Kuzeydoğu Asya ve Çin’den yeni teklifler piyasayı yeniden test etmeye başladı ve yüksek yurtiçi fiyatlara karşı yenilenen bir rekabet katmanı getirdi.

Arbitraj son üç yılın en geniş seviyelerinde tekrar açıldı

Asya mallarının geri dönüşü, arbitraj penceresinin belirgin şekilde açılmasıyla aynı zamana denk geliyor.

ChemOrbis verilerine göre, Kuzeybatı Avrupa PVC fiyatları FOB Çin seviyelerine kıyasla yaklaşık 590 $/ton prim taşıyor; bu, Nisan 2023’ten bu yana en geniş farkı işaret ediyor. İtalya’da ise fiyat farkı yaklaşık 680 $/ton ile Mayıs 2023’ten bu yana en yüksek seviyede.




Bu keskin ayrışma, Avrupa’da maliyet kaynaklı fiyat artışları ile Asya piyasalarında talebin zayıf kalması ve ihracat fiyatlarının yeterli artış ivmesi yakalayamamasının birleşik etkisini yansıtıyor.

Bu kadar geniş bir arbitraj, halihazırda canlanan ticaret akışlarına dönüşüyor; Avrupalı alıcılar yüksek lokal maliyetlerini dengelemek için artan oranda ithalata yöneliyor.

İthalat penceresi spot seviyelere kıyasla belirgin ve ciddi indirimlerle tekrar açıldı

İtalya’da ithalat faaliyeti gözle görülür şekilde yeniden başladı; Asya PVC’si piyasaya rekabetçi seviyelerden giriyor ve alıcılar tarafından daha fazla test ediliyor. Çin menşeli K67 stoktan deneme amaçlı olarak €1100/ton DDP, 60 gün vadeyle satıldı; Güney Kore menşeli K67 ise €1050/ton CIF, 90 gün vadeyle Temmuz sonu teslim için el değiştirdi.

Aynı şekilde, Çin menşeli K70 €1100/ton CIF, 60 gün, yine deneme hacmi için satılırken, Kuzeydoğu Asyalı K70 €1090/ton ve K58 ise €1080/ton CIF, 60 gün Temmuz teslim için teklif edildi. Bu sırada Brezilya menşeli K67 ise €1150/ton DDP, 60 gün Haziran teslim satıldı.

Portekiz’de, Güney Kore menşeli K67 €1100/ton CIF, 60 gün vadeyle Temmuz teslim olarak satıldı.

Almanya’da, Katar menşeli K67 €1020/ton CIF, 30 gün vadeyle Temmuz teslim olarak teklif edildi.

Bu seviyeler, ithalatın sadece teorik olarak mümkün olmadığını, aynı zamanda aktif olarak piyasaya geri döndüğünü gösteriyor; özellikle Çin malı, düşük riskli deneme malları yoluyla konumlandırılıyor. Bu ithal mallar, lokal aralıklarının oldukça altında seviyelerde tekrar ortaya çıktı. DDP bazlı K67 ithalatları, lokal seviyelerinin yaklaşık €155-205/ton altında rapor edilirken, CIF bazlı karşılaştırmalarda farklar €215/ton’a kadar çıkıyor. K58 ve K70 malları da yaklaşık €200/ton indirim gösterdi.

Tedarik, önceki aksaklıklara rağmen nispeten dengede kalıyor

İthalatın geri dönmesiyle birlikte Avrupa’da tedarik koşulları normale dönerken, piyasanın başlangıçta yapısal olarak sıkışık olduğu algısı hiç oluşmamıştı.

Belirgin tedarik sıkıntısı yaşayan diğer polimer zincirlerinin aksine, PVC tedariki son yükseliş süresince karşılaştırmalı olarak dengede kaldı. Tedarik, bir dizi fors majör, bakım duruşları ve azalan işletim oranları ile bir miktar kısıtlansa da, bu kesintiler ciddi bir sıkıntıya yol açmadı.

Vynova, Nisan ayındaki aksaklıkların ardından Fransa ve Almanya’daki fors majör’ünü kaldırdı ve diğer üreticiler Haziran’a doğru daha stabil tedarik işaret ediyor. Bazı kısıtlamalar devam etse de — özellikle Inovyn’in jeopolitik nedenlere bağlı süregelen fors majör’ü — genel olarak arz-talep dinamikleri diğer polimerlere kıyasla daha dengeli kalıyor.

İşletim oranları hâlâ kısmen düşük seyretse de, artan tedarik ve ithalatın dönüşü, piyasada yeterli arz olduğu ve sıkışık olmadığı algısını güçlendiriyor.

Zayıf talep, ithalat etkisini artırıyor

Daha düşük fiyatlı ithalatın yeniden ortaya çıkışı, halihazırda kırılgan talep temelleriyle boğuşan bir piyasaya giriş yapıyor. Avrupa genelinde inşaatta zayıf seyreden faaliyetler, tüketim büyümesini sınırlıyor ve alıcıların stok yenileme iştahını azaltıyor.

Birçok işleyici, aylardır çok daha düşük fiyatlardan mal alarak kendilerini şimdilerde iyi şekilde hazırlamış durumda. Bazı alıcılar, rahat stoklara sahip olduklarını ve Mayıs ayı için bekle-gör yaklaşımı benimsediklerini bildiriyor.

Aynı zamanda, Asya ve Hindistan’da zayıf talep nedeniyle fiyatların baskı altında olduğu gevşemiş ortam, ithalat fiyatlarının rekabetçi kalacağı beklentisini güçlendiriyor.

Satıcılar yüksek teklifleri denerken direnç artıyor

Piyasadaki değişimlere rağmen, Avrupalı satıcılar hemen geri çekilmiyor. İlk distribütör teklifleri yaklaşık €120/ton artışla gelirken, bazı üreticilerin Mayıs hedeflerini hammadde piyasaları maliyet hareketleriyle örtüştürmesi bekleniyor. Bu arada, yaklaşık €50-80/ton’luk zam talepleri de duyuldu. Ancak bu artışların başarısı gittikçe daha belirsiz hale geliyor; zira alıcılar, geniş ve uygulanabilir ithal arbitrajı, durgun türev talebi ile daha yüksek maliyetleri yansıtma imkânlarının sınırlı olmasını gerekçe göstererek geri adım atıyor.

Beklenti: arbitraj daha fazla artışları sınırlayacak

İlerleyen dönemde, Avrupa PVC piyasasının maliyet desteği ile zayıflayan temel göstergeler arasında hassas bir dengede kalması muhtemel. Üreticiler fiyat artışı arayışını sürdürebilirken, son yılların en yüksek seviyelerinde tekrar açılan arbitraj ve Asya mallarının istikrarlı dönüşü, daha fazla yükselişi sınırlandıracak gibi görünüyor.

Talepte anlamlı bir toparlanma görülmedikçe, piyasa önümüzdeki haftalarda istikrarlaşmaya — hatta hafif bir düzeltmeye — yönelebilir. Bu değişen ortamda, Asya ithalatının yeniden ortaya çıkışı sadece yan unsur değil; Avrupa’nın PVC rallisinin ne kadar süre sürdürülebileceğini belirleyen başat mekanizma haline geliyor.